ریشه برنامه نویسی شی گرا به سال 1960 میرسد. همزمان با پیچیده شدن سخت افزارها و نرم افزارها، برنامه نویسان دنبال راه هایی گشتند که نگهداری از نرم افزارها را ساده تر کنند.
برنامه نویسی شی گرا برای رسیدن به همین هدف گسترش یافت.
اشیا، کلاسها، متدها،ارث بری، چند ریختی، کپسوله سازی از مفاهیم پایه ای در برنامه نویسی شی گرا هستند.
میتوان گفت یک برنامه شی گرا، از چند شی(Object) تشکیل شده که با هم تعامل دارند و کل برنامه را اداره میکنند. ویژگی مهم OOP انطباق با دنیای واقعی ما انسانهاست. برای مثال، مفهوم شی در OOP شباهت بسیار زیادی به شی در دنیای واقعی دارد. هر شی در دنیای واقعی ما، خصوصیات و رفتارهایی دارد. در برنامه نویسی هم، هر شی چند خصوصیت(Property) و رفتارهای(Methods) مخصوص به خود را دارد.
کلاس چیست؟!
کلاس، پایه ای ترین مفهوم در برنامه نویسی شی گرا میباشد. برای توضیح کلاس و شی، به دنیای واقعی خود نگاه میکنیم و مثال میزنیم.
اطراف خود چند نوع صندلی می بینید؟! تفاوت ها و شباهت های هرکدام را در نظر بگیرید. "صندلی" به عنوان یک مفهوم، یک سری خصوصیات و ویژگی ها دارد. برای مثال، صندلی باید پایه داشته باشد، ولی ممکن است یک صندلی 4 پایه و صندلی دیگر، 3 پایه داشته باشد. از طرفی، برخی صندلی ها دسته دارند و بعضی دیگر ندارند! رنگ هر صندلی ممکن است با صندلی دیگر متفاوت باشد. ولی در نهایت همگی صندلی هستند.
"صندلی" در این مثال یک کلاس است و "صندلی"های اطراف ما، هرکدام یک شی هستند که از کلاس صندلی درست شده اند. رنگ، تعداد پایه، وجود دسته و... همگی ویژگیهای(Properties) کلاس صندلی هستند و طراح هر شی صندلی بسته به نیاز خود، مقادیر متفاوتی به آنها میدهد.
ادامه دارد...